IZOLACYJNOŚĆ CIEPLNA

Okno oddziela dwie przestrzenie o różnej temperaturze, następuje, więc wymiana ciepła, które przepływa ze środowiska cieplejszego do zimniejszego, co odbywa się trzema drogami: przez przewodzenie, konwekcję i promieniowanie (w oknach około 2/3 ciepła przechodzi tą drogą). Izolacyjność termiczna jest wyrażona za pomocą współczynnika przenikania ciepła U [W/(m2K)]. Izolacyjność cieplna zależy od konstrukcji okna, a przede wszystkim od rodzaju zastosowanych szyb, ich liczby oraz odległości między nimi (60-70% powierzchni okna zajmuje oszklenie).

Wartość współczynnika U dla różnych profili okiennych:
• rama z PVC 1,45 - 1,8 W/(m2K),
• rama aluminiowa - profile izolowane 2,8 W/(m2K),
• rama aluminiowa - profile nieizolowane 6,3 W/(m2K).

Na izolacyjność termiczną szyb największy wpływ mają następujące czynniki:
• rodzaj szkła zastosowanego w zespoleniu (szczególnie rodzaj powłoki niskoemisyjnej),
• rodzaj gazu w przestrzeni międzyszybowej,
• wielkość dystansu między szybami,
• liczba komór w zestawie.

Izolacyjność cieplną okien określa się za pomocą współczynnika przenikania ciepła U. Współczynnik U [W/(m2K)] definiuje się, jako ilość ciepła przenikającą w ciągu sekundy przez 1 m2 płaskiej przegrody przy różnicy temperatury powietrza po obu jej stronach wynoszącej 1°C; im mniejsza wartość współczynnika U, tym większa izolacyjność termiczna.

Jeżeli odległość między szybami w szybach zespolonych wynosi 12 mm, wartość współczynnika U wzrasta o 0,2 - 0,3 W/(m2K).

Norma określająca warunki ochrony cieplnej budynków nakłada obowiązek doboru okien pod względem izolacyjności cieplnej odpowiedniej dla stref klimatycznych i przeznaczenia pomieszczeń.